„Az Dantes nevü fö Poeta” történetét Csombor Márton Volaterranus [= Raphaelis Volaterrani commentariorum urbanorum libri octo et triginta. Ap. Claudium Marnium et haer. Iohannis Aubrii, 1603. Sárospataki Kvt E. 321.]tól kölcsönözte. Vö. ItK [= Irodalomtörténeti Közlemények]1958. 76., Uo. 1960. 67-68. és Acta Szeg [= Acta Univeraitatis Szegediensis. Acta Historiae Litterarum Hungaricarum.] 1966. 37-38. Bán Imre jegyezte meg (ItK [= Irodalomtörténeti Közlemények]1960. 67-68.), hogy fölöttébb sietősen, mert az enciklopédia világos tudósítását éppen fordítva értve, Dantét a velenceiek követeként Guido da Polentához küldi. Volaterranus [= Raphaelis Volaterrani commentariorum urbanorum libri octo et triginta. Ap. Claudium Marnium et haer. Iohannis Aubrii, 1603. Sárospataki Kvt E. 321.] így ír (27. 771): „Accidit ea tempestate ut bellum Veneti Guidoni moverent. Dantes igitur orator missus de pace, minime ab eis acceptus aut auditus est. Revertens itaque Ravennam rebus infectis paulopost morbo contracto uti existimatur ex animi dolore extinctus est…”