„Angellotus Cardinál”-ról Volaterranus [= Raphaelis Volaterrani commentariorum urbanorum libri octo et triginta. Ap. Claudium Marnium et haer. Iohannis Aubrii, 1603. Sárospataki Kvt E. 321.]nál (23. 883.) valóban olvashatunk, de ő nem az US-ban előadott mesét közli. A saját lovai zabját visszalopó gazda vándoranekdotáját – Angellotusra szabva – Pontanus [= Ioannis Ioviani Pontani… opera, quae soluta oratione composuit, omnia, in tomos tres digesta. Primus. Bázel 1538. OSzK Ant. 4960.] beszéli el szerzőnkre emlékeztetően; rá az US [= Szepsi Csombor Márton: Vdvari Schola… Bártfa 1623. RMK I. 527.] ugyancsak hivatkozik (De liberalitate 7. 187): „Ferunt Angelotum sacerdotem cardinalem particulam hordei singulis ab equis clam subducere ipsis e praesepibus consuesse, secreto quodam aditu ad stabulum a se facto, donec a magistro stabuli pro fure deprehensus in tenebris vapulavit.” – A folytatás (De principe 170): „Me puero Angelotus cardinalis, quod asperiorem se et nimis etiam tenacem erga suos praeberet, a famulo, quem cubiculi curam habere iusserat, iugulatus est.”